This article in Spiegel Online does not in any way deny man-made global warming. But it does give pauze to the dire warnings of the climate alarmists who think that we are destroying our planet. Nature again shows that it can well cope with the existence of human beings. The article mentions research showing that natural carbon sinks (plants, soil, the oceans) can absorb the carbon dioxide that we humans put into the air. And on top of that: the more we make, the more nature absorbs. Climate alarmists base their case upon a great number of positive feedback mechanisms, while ignoring the negative ones. They do that for good reason because if you consider only positive feedback global warming starts galloping, by definition. The doubling or even the tripling of the amount of carbon dioxide in the air cannot produce a galloping global warming on its own, it needs positive feedback processes like the methane released into the air if the permafrost in Siberia melts. Now the fact of the matter is that in nature those positive feedback processes are really the exception (chaos theory - a butterfly here, a major storm there - notwithstanding), while negative feedback mechanisms (like carbon sinks) are the rule. Any scientific judgement about man-made climate change really need to consider both.

11 november. Wapenstilstand. Dat we dit herdenken is nog steeds ten zeerste gepast. Het is immers een overwinning voor democratie en vrijheid, hoorde ik zonet nog iemand vertellen. Ongetwijfeld, maar meteen moest ik erbij denken dat het niet helemaal correct is democratie en vrijheid aan mekaar gelijk te stellen, of zelfs maar een mekaar te koppelen. Democratie kan evenzeer een bedreiging voor vrijheid betekenen dan een noodzakelijke voorwaarde. De overheid leek zich in het verleden terug te trekken uit bepaalde onderdelen van de economie, dat is juist. Maar anderzijds neemt de drang om het dagelijks gedrag van de mensen alsmaar meer te regelen en in wetten te gieten alleen maar toe. Een kleine greep:

* sporters zijn verplicht hun "whereabouts" bekend te maken;
* het algemeen rookverbod in de horeca is weldra een feit;
* kinderen onder 16 mogen zich niet zonder begeleiding buiten hun land begeven, en al zeker niet met een zeilboot;
* de meerderheid wil een absoluut verbod op het gebruik van cannabis, een relatief schadeloze substantie;
* de consumptie van suiker, zout en vetten moet worden verminderd, weldra is ook vlees aan de beurt (wat we dan nog wel mogen eten is mij een raadsel);
* Joëlle Milquet wil het uiten van seksistische opmerkingen en geluiden strafbaar maken.

Het gaat hier niet om voorbeelden uit een dictatuur. Nee, het gaat hier om regeltjes en wetten die op democratische manier zijn ingevoerd, of ingevoerd gaan worden. Democratie en vrijheid zijn in mijn ogen dan ook geen partners, maar vaak vijanden van mekaar.

"Van jungle tot concentratiekamp, dat is de richting waarin de geschiedenis zich beweegt", schreeft de Nederlandse schrijver Willem-Frederik Hermans ooit. Hij schreef dit, als mijn geheugen correct is, naar aanleiding van de alsmaar grotere snelheidsbeperkingen die aan autorijden werd opgelegd.  De jungle wordt door veel mensen verafschuwd. Maar of een concentratiekamp nu veel beter is. De grote voorstanders van democratie zouden hierover eens wat beter mogen nadenken. Want het is toch niet daarvoor dat we in 1914-1918 zo hard hebben gevochten.

De werknemers van Opel Antwerpen beseffen het misschien nog niet maar als GM straks de vestiging in de scheldestad sluit, dan hebben ze dat te danken aan Barack Obama. Net als Angela Merkel heeft hij GM immers ondersteund ditmaal in de vorm van een schrootpremie. Die schrootpremie heeft de perspectieven van GM zeer sterk verbeterd en zet het bedrijf er nu toe aan zijn Europese tak - Opel - te behouden. Daar zit immers de kennis om de nieuwe wagens te produceren die voor het verkrijgen van de schrootpremie vereist zijn. Beter dus om Opel zelf te behouden dan het te verkopen aan een concurrente: Magna dus.

Toen Angela Merkel veel steun voorzag aan Magna indien het de Duitste vestigingen van Opel zou open houden, stond gans politiek België, met Vlaams minister-president Kris Peeters op kop, op zijn achterste poten. Duitsland vervalst de concurrentie, werd er langs alle kanten geschreeuwd. Maar nu Barack Obama net hetzelfde doet, maar op een enigzins andere manier, is het oorverdovend stil. Ja, het gaat om de productie van milieuvriendelijke wagens en het is toch o zo mooi dat de Amerikaanse president dat wil stimuleren. Anders gaat onze planeet naar de knoppen, nietwaar. Het lijkt me voor de werknemers van Opel Antwerpen maar een magere troost. 

Paul Krugman writes:

You might have thought that the worst economic crisis since the 30s, a crisis that should not have happened according to non-Keynesian models, would prompt at least a little intellectual curiosity.

To which I can only reply: huh? About which non-Keynesian models is he thinking? Austrian models apperantly not, because it are precisely these models that predicted the current crisis. As another Keynesian economist David Laidler writes:

I find analyses of booms and their collapse into financial crisis along Austrian (...) lines more satisfactory, inasmuch in particular as these find a place for the incomplete capital expenditure projects that, as an empirical matter, always seem to be left behind by these events; and if forced to refine this choice further, I would opt for Robertson, who avoided Hayek’s tendency towards policy nihilism about how to deal with the subsequent slump because he had a better appreciation of the fact that bubbles are primarily sectoral in nature, even though the consequences of their collapse may often be economy-wide.

While Keynes himself wrote:

The remedy for the boom is not a higher rate of interest but a lower rate of interest! For that may enable the boom to last. The right remedy for the trade cycle is not to be found in abolishing booms and thus keeping us permanently in a semi-slump; but in abolishing slumps and thus keeping us permanently in a quasi-boom.

And that’s of course just what Alan Greenspan and Ben Bernanke did after (and in fact also before) 2001: keeping the economy in a quasi-boom, following the advice of Keynes. It was Austrian godfather Hayek who warned about the dangers of keeping an economy in a quasi-boom. The longer and bigger the boom, the harder the crash. But that warning went unheeded by the followers of the Keynesian model.

There is growing a (real) scientific consensus that patents fail to stimulate r&d and innovation. As Mike Meuren and James Bensen put it patents often fail to "perform effectively as property rights" and they have diffent kinds of evidence to back this up.

But there seems to be one exception: medicine. In the pharmaceutical industry patents do seem to work. And so drug companies devote much of their time of getting new drugs patented. The industry is not without reason also called the patent medicine industry. But is it really an exception, or is it just an exception that proves the rule?

Intellectual property rights do not exist naturallly. If I invented something new another person can use that invention aswell, without in any case diminishing or hindering my use of it. So if I want to prevent another person to use that new invention I need an institution, like (say) the government, to back up my claims. Intellectual property rights are artificial. Without the intervention of government, patents would not exist. The only way I can prevent others from using my invention is to keep it hidden.

Even so, the drug indusry will say that it would just not be possible to make new medicine due to the high costs involved. If government does not grant us a (temporary) monopoly on selling the new product, it just isn’t possible to recoup those costs and make a nice profit aswell. And admittedly they have (half) a point. But why exactly is it essential to patent medicine? Are r&d costs really so much higher in the drug industry than in other industries like software, where innovation seems to be flurishing precisely in the patent-free part of the industry (open source)?

The reason why patents seem to be necessary in the drug industry is this. Taking a new drug through the government’s drug approval proces is a lengthy and very costly process ( up to $1 billiion). At the same time it’s impossible to recoup those costs with a medicine that isn’t approved by the US Food and Drug Aministration (FDA). The financial payoff from FDA approval is huge. Only FDA-approved drugs can be prescribed withing government health programs. So in the end it is a government intervention - the drug approval process - that makes another government inverention - the granting of patents - essential in the drug industry. Patents and drug approval are both sides of the same (highly valuable) coin. The profits of this private cartel really depends upon the government.

Patents in medicin are no exception to the rule at all. In fact it reinforces the case against.