* Michele Boldrine en David K. Levine (twee zelfverklaarde conservatieve economen): Against Intellectual Monopoly
* Stephan Kinsella: Against Intellectual Property
* Hayek over patenten en copyright
* Blog over Boldrine en Levine
* Blog van Boldrine en Levine
* Yochai Benkler: The Wealth of Networks
* Matt Mason: The Pirate’s Dilemma (Ned. versie: Piraterij)
* Lawrence Lessig: Remix (schiet in zijn eigen voet, want boek is niet online downloadbaar)
* Richard Stallman: Free as in Freedom
* Tom G. Palmer: Zijn intellectuele eigendomsrechten moreel te rechtvaardigen?
* Techdirt
* Adhemar: Kopiëren toegestaan. Misschien moeten we copyright wel vervangen door een richt to copy?
* Thomas Jefferson over intellectuele eigendomsrechten
* Kevin Carson: libertaire kritiek
* De doodstrijd van de auteursrechtenmaffia.
* Christian Engström, Zweeds europarlementslid voor de Piratenpartij

Kris Peeters is verbolgen over de houding van de Duitse regering in het dossier Opel. Hij is verbolgen over de houding van de Europese Commissie. Peeters zegt in De Morgen:

Wie het meeste geld op tafel legt, die kan, los van alle economische overwegingen, het laken naar zich toe trekken. Dat is een spijtige evolutie. Dat is een Europa waar ik het moeilijk mee heb.

Ja dat is zo. Anderlecht trekt in de nationale voetbalcompetitie het laken naar zich toe omdat het het meeste geld heeft. In de Champions League trekken Italiaanse, Spaanse en Britse clubs het laken naar zich toe, omdat ze het meeste geld hebben. En zo ook trekt in het dossier Opel de Duitse regering het laken naar zich toe omdat Merkel meer geld op tafel kan leggen dan Peeters. Zo is het altijd geweest, en zo zal het altijd zijn. Money talks. Uiteindelijk legt Peeters zelf ook veel geld op tafel voor Opel Antwerpen - zo’n 500 miljoen euro - geld dat niet ter beschikking zal zijn voor de tienduizenden kleine zelfstandigen in ons land.

Overigens heeft Europa met die evolutie niet veel te maken. Integendeel, vanuit Europa worden nog regels opgelegd zodat geld niet alles te zeggen heeft. Zou de Duitse regering zonder "dat Europa waar Peeters het moeilijk mee heeft" óók niet gewoonweg zijn gang gaan? Nu moet het zich ten minste houden aan de Europese regels inzake staatssteun, regels waar Peeters het zelf ook niet al te nauw me neemt. Wat zijn die Europese regels?

In de eerste plaats moet de ondersteuning van de overheid leiden tot het herstel van de levensvatbaarheid van de onderneming op lange termijn. De onderneming moet op lange termijn rendabel zijn zonder staatssteun. Daarnaast mogen de concurrentieverhoudingen niet worden verstoord. Het overheidsgeld moet dienen om de onderneming te herstructureren, niet om het bedrijf toe te laten nieuwe markten te veroveren. En als een Europese lidstaat steun geeft aan een transnationaal bedrijf zoals GM/Opel dan kan dat niet exclusief ten voordele zijn van het op het grondgebied van die lidstaat aanwezige bedrijfsfilialen.

De Duitse regering kiest nu precies voor die overnemer Magna die belooft alle Duitse vestigingen open te houden. Maar dat doet de Vlaamse regering ook. Alleen Magna liet tot voor kort uitschijnen dat Antwerpen kon openblijven, als de Vlaamse regering met geld over de brug kwam. Die 500 miljoen euro zijn dan ook exclusief voor Opel Antwerpen bestemd.

Daarnaast is er een studie van de zakenbank Lazard. Die stelt dat een onafhankelijk Opel - los van General Motors - eigenlijk weinig overlevingskansen heeft. Een levensvatbaar Opel op lange termijn is dus een illusie, althans volgens de zakenbank. In die optiek zou men Opel eigenlijk failliet moeten laten gaan. Hoe dan ook, volgens diezelfde zakenbank zijn de overlevingskansen het grootst bij een andere overnemer dan Magna, bij de Chinezen van BAIC namelijk. Maar die willen Opel Antwerpen sluiten en dus is het bod van BAIC voor Peeters onaanvaardbaar. Kortom, het Vlaamse geld is exclusief voorzien voor die overnemer die beloofd Opel Antwerpen open te houden, zelfs al is de levensvatbaarheid van het ganse bedrijf erdoor niet gegarandeerd. Meer in strijd met de Europese regels kan niet.

Herman Van Rompuy toonde zich het voorbije weekend optimistisch over de kansen op een verdere staatshevorming én over een oplossing voor BHV. Tegen maart van volgend jaar zou zo’n oplossing er kunnen zijn, aldus de premier. Is zijn optimisme gewettigd? Als je Senaatsvoorzitter Armand Dedecker mag geloven, meer dan gewettigd. De MR-politicus ziet zelfs een oplossing voor BHV tegen het einde van het jaar. Er inderdaad, de kaarten liggen gunstig.

Het belangrijkste is dat de gemeenschapsdialoog op sterven na dood is. Als gevolg hiervan komt het zwaartepunt van eventuele gesprekken en onderhandelingen opnieuw op het federaal niveau te liggen, en in de schoot van de federale regering. Dat betekent dat hoe dan ook de N-VA er niet zal bij betrokken worden. Dit opent perspectieven. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de vertrekpositie van die partij – sowieso elke versterking van het federale niveau (zelfs symbolisch) of herfederalisering van bevoegdheden tegenhouden – een doorbraak in de communautaire onderhandelingen steeds onmogenlijk heeft gemaakt.

Anderzijds hebben de partijen die wel zullen betrokken zijn bij de onderhandelingen – de partijen die de huidige federale meerderheid uitmaken – alle belang bij een gunstig resultaat inzake de staatshervorming en bij een onderhandelde oplossing voor BHV. Joëlle Milquet heeft haar reputatie als Madame Non niet kunnen waarmaken bij de jongste verkiezingen. Bij de MR heeft Didier Reynders en bijgevolg ook het FDF aan gezag ingeboet. Net als bij de CDH heeft de communautaire scherpslijterij bij de MR niets opgeleverd, integendeel. En nu de PS nog altijd de lakens uitdeelt in de Waalse regeringen zouden ook zij toch minder weigerachtig moeten staan tegenover nieuwe bevoegdheden: ze kunnen er ideologisch meer mee doen op regionaal dan op federaal niveau. Of dit voor Vlaanderen een goede zaak is, is dan weer iets anders.

De Vlaamse partijen dan. Ik denk niet dat CD&V zich opnieuw in 2011 op een geloofwaardige manier aan de kiezer kan aanbieden zonder staatshervorming en/of zonder splitsing van BHV. Uiteindelijk zouden ze niet in de regering stappen zonder zo’n splitsing. Om er dan vervolgens vier jaar te blijven inzitten en er de leiding van te hebben?

Maar de sleutel ligt bij Open Vld. Anderhalf jaar geleden was Guy Verhofstadt de enige politicus die een globaal en constructief voorstel deed voor een grote staatshervorming. Onder zijn voorzitterschap leverde het Comité van Wijzen zelfs een klein pakketje af: de zogenaamde eerste fase. Leterme liet het op dat moment ontstane momentum evenwel voorbijgaan en reed zich enkele maanden later vast in BHV. Verhofstadt is op dit moment opnieuw voorzitter van Open Vld en liet al tijdens de vooronderhandelingen voor een nieuwe Vlaamse regering verstaan dat er zo snel als mogelijk een communautaire hervorming moest komen.

Open Vld lijkt de les te hebben geleerd, en stelt zich onder impuls van haar voorzitter constructief op. Geen onredelijke strategie. De partij die immers aan haar principes vasthield en niet deelnam aan de gemeenschapsdialoog - de N-VA - werd bij de verkiezingen beloond. De partij die faalde, maar desondanks probeerde, de CD&V van Kris Peeters, werd in elk geval niet afgestraft, doch de partij die door de kiezer werd gezien als de saboteur van de onderhandelingen - Open Vld - kreeg de rekening gepresenteerd.

Not the best informed Time article ever:

People from Mississippi are fat. With an adult obesity rate of 33%, Mississippi has gobbled its way to the "chubbiest state" crown for the fifth year in a row, according to a new joint report by Trust for America’s Health and the Robert Wood Johnson Foundation. Alabama, West Virginia and Tennessee aren’t far behind, with obesity rates over 30%. In fact, eight of the 10 fattest states are in the South. The region famous for its biscuits, barbecue and pecan pies has been struggling with its weight for years — but then again, so has the rest of the country. Wisconsin loves cheese, New Yorkers scarf pizza, and New Englanders have been known to enjoy a crab cake or two. So why is the South so portly?

For one thing, it’s poor. Mississippi is not only the fattest state in the nation, but also the poorest, with 21% of its residents living below the poverty line, according to the U.S. Census Bureau. Alabama and West Virginia, the second and third fattest states, are tied for fifth poorest. With a poverty rate of 14%, the South is easily the most impoverished region in the country. "When you’re poor, you tend to eat more calorie-dense foods because they’re cheaper than fruits and vegetables," explains Jeff Levi, executive director of Trust for America. Poor neighborhoods also have fewer grocery stores, even in the rural South. (...). But although poverty puts people at risk for obesity, it doesn’t determine their fate. A number of impoverished states — including Montana, Texas and New Mexico — have relatively low levels of obesity. There must be something else.

(...) "I’ve not come across anything that says the diet in the Southeast is worse than the rest of the country," says David Bassett, co-director of the University of Tennessee’s Obesity Research Center. "We’re definitely in what I like to call the ’Stroke Belt,’ " he says, referring to Southeastern states’ high percentage of heart disease and hypertension, "but I think that has more to do with Southerners’ lack of physical activity rather than the food." (...)

Bassett isn’t just talking about neglected gym memberships and people who sit on the couch all day. Physical activity can be something as simple as walking to the bus stop. That’s another problem, by the way: the South doesn’t have many bus stops. Public transportation is paltry, and for most people, the best way to get around is by car.

So there you have it. Southerners have little access to healthy food and limited means with which to purchase it. It’s hard for them to exercise outdoors, and even when they do have the opportunity, it’s so hot, they don’t want to. (...)

Maybe if you consider the lack of physical activity aswell there could be a correlation between poverty and obesity. But I really doubt it if you condiser these facts off which the author of the article apperantly have never heard of:

1) the fact that it is carbs and not fat that makes people obese;
2) the fact that obesity is not simply the result of less calories out than calories in: it’s the kind of calories that counts, not the amount;
3) the fact that more physical activity will result in people eating more aswell. You lose more calories, but most people will take more calories in. The obesity epidemic started at the same time as the fitness rage, a correlation which is rather tight.

So it’s not poverty or lifestyle, it’s the wrongheaded war on fatty food that makes people obese.

Ik ben een absoluut voorstander van meer vrijheid, blijheid. Wat iemand met zijn eigen lichaam doet, is zijn zaak, en niet die van politici die toevallig een tijdelijke meerderheid achter zich hebben. Bovendien heeft cannabis zijn nut bewezen als medicijn. Maar dit vind ik erg:

De recessie leidt tot verrassingen. Zo heeft de Californische gouverneur Arnold Schwarzenegger verklaard dat hij bereid is het debat te openen over de legalisering van cannabis. De bedoeling is om er dan belastingen op te kunnen heffen, en die zijn hoognodig want Californië is failliet.

Nu kan het dus wel. Nu de staat Californië door haar eigen schuld (niemand gelooft toch dat de crisis de echte oorzaak is) failliet is, en dus wanhopig op zoek is naar nieuwe inkomsten, kan aan de inwoners wat meer vrijheid worden gegund. Hou iemand anders voor de zot. Overigens, de stad Oakland gaat nog een stap verder:

De bal ging aan het rollen toen de Amerikaanse stad Oakland vanochtend aankondigde belastingen te gaan heffen op de verkoop van marihuana voor medisch gebruik.

Extra taksen dus op medicijnen om de begroting in orde te brengen. En tegelijk Obama maar pleiten voor een universeel systeem van gezondheidszorg. Mis ik iets?

Yeah, it was bad, the botched attempt to force a European Constitution upon the peoples of the European Union. Libertarians are still enraged. Rightly so. But what about that other Constitution, the American one? Admired mostly by the same libertarians. The big difference being that the attempt at that time was succesfull. But otherwise there are many similarities:

1)     The drafters of the Constitution didn’t represent the people, in fact they didn’t represent anyone. The fifty-five men (no women of course) weren’t even empowered to write a constitution. They were only empowered  by the states to revise the Articles of Confederation.

2)     The Constitution did immensely increase federal authority:

a.       It gave the government the power to raise direct taxes;

b.      It gave the government the power to make a uniform national commercial policy;

c.       It gave the government the power to raise armies and navies.

3)     The Constitution laid down the blueprint for a Union bent upon expansion and imperial conquest. Big became beautiful and expansion necessary to ensure the continuing existence of the Union in perpetuity.

4)     The Constitution was not drafted to advance democracy but to limit it. The Constitution was meant to bring law, order and stability to the nation, not to give power to the people.

5)     The ratification of the Constitution was manifestly undemocratic. State legislatures were bypassed. And a direct vote by the people was obviously out of the question. Neither the state legislatures nor the people were likely to approve the document.

Alexander Hamilton used the Constitution to tax poor farmers so to pay off the holders of government debt. The power to raise taxes, leading  to the Whiskey rebellion. An anti-tax revolt, not against the British, but against the federal government. No taxation without representation. It was crushed by fifteen thousand troops led by President Washington. The power to raise armies and navies.

Historian William Earl Weeks labelled the whole constitutional process a coup d’état. The United States no long being a libertarian nation. George H. Smith writes:

De bankiers liggen weer onder vuur. Enerzijds omdat ze zichzelf maar torenhoge bonussen blijven uitkeren. Anderzijds omdat ze weer volop aan het "secuteriseren" zijn geslagen. Dat laatste is een techniek waarbij kredieten worden verzameld en verpakt in effecten zoals aandelen en obligaties die dan kunnen worden verhandeld op de financiële markten. Bedoeling is risico te spreiden maar omdat men geen zicht meer heeft op de kredietwaardigheid van de oorspronkelijke kredietnemers kan secuterisatie (of effectisering) leiden tot een hoger risico, zeker als men ook nog eens gebruik maakt van het hefboomeffect. Nu is het precies die effectisering die geleid heeft tot het ontstaan van de financiële crisis.

Waarom doen die bankiers dat dan opnieuw? Hebben ze nu nog hun les niet geleerd? Het obligate antwoord is: hetzucht! Of nog: het neoliberalisme! Zoals Groen!-parlementslid Meyrem Almaci het gisteren vertolkte tijdens de commissie financiën van de Kamer: het neoliberalisme is dood, lang leve het neoliberalisme. Zalig zij de eenvoudigen van geest. Hoe gemakkellijk is het niet om over een term te beschikken die je te pas en te onpas kan gebruiken om elke ongewenste maatschappelijke evolutie aan de kaak te stellen. Global warming? Neoliberalisme! Global cooling? Neoliberalisme. Monopolievorming: neoliberalisme. Te veel concurrentie: neoliberalisme. Effectisering: neoliberalisme.

Mevrouw Almaci deed haar uitspraak tijdens de bespreking van het rapport-Lamfalussy dat voor ons land een nieuw systeem van toezicht op de financiële sector moet uitdokteren. Dat rapport bevat echter ook een zeer interessantie analyse over de oorzaken van de financiële crisis. En het rare is: de bankiers met al hun hebzucht spelen eigenlijk maar een bijrol. Een zeer belangrijke bijrol weliswaar, maar een bijrol. De hoofdrol wordt speeld door de overvloed aan liquiditeiten.

Het zit namelijk zo: de wereldeconomie zat en zit momenteel zeer onevenwichtig in mekaar. Aziaten in het algemeen en de Chinezen in het bijzonder sparen veel. De Amerikanen daarentegen consumeren en kopen veel en sparen bijna niet. Ze kopen vanalles en nog wat eigenlijk, maar de voorbije jaren vooral auto’s en natuurlijk ....huizen. Vandaar die huizenzeepbel. Om te kopen heb je echter geld nodig. En daar zijn dan de bankiers. Wat doet namelijk de financiële sector? Zij haalt het geld op bij de spaarders om het vervolgens uit te lenen aan mensen of bedrijven die willen investeren of kopen op krediet. In de V.S. was het dat laatste uiteraard.

Het rapport-Lamfalussy legt haarfijn uit hoe de banksector erin geslaagd is de spaaroverschotten uit het Oosten te kanaliseren naar de kooplustingen in het Westen. ("Oh, East is East, and West is West, and never the twain shall meet", dichtte Kipling, maar zijn voorspelling bleek onjuist de laatste jaren.) Eigenlijk hebben ze dat op een zeer innovatieve en efficiënte manier gedaan. Ze hebben instrumenten ontwikkeld - effectisering ! - om het overschot aan liquiditeiten te krijgen op de plaatsen waar er vraag naar was. De financiële sector heeft in feite haar brugfunctie tussen spaarders en investeerders op een bewonderenswaardige manier ingevuld. Natuurlijk deden de bankiers dat om redenen van hebzucht. Natuurlijk hebben de bankiers daarbij mekaar te hoge bonussen toegekend. Natuurlijk hebben ze te hoge risico’s genomen. Maar waarop zou je niet als je weet dat er een impliciete garantie bestaat - to big too fail weet je wel - dat de overheid je komt redden als het misloopt (de zgn. Greenspan-put).

De bankiers, zo stelt Lamfalussy, gooiden olie op het vuur, dat wel. Maar het vuur aansteken deden ze niet. Niet de bankiers zijn verantwoordelijk voor de internationale onevenwichten. Niet de bankiers zijn verantwoordelijk voor de overvloed aan liquiditeiten. Dat is het gevolg van bewuste keuzes van de beleidsmakers in China, Europa en de Verenigde Staten (ja, jij Alan Greenspan!). Neem de V.S.: als gevolg van de deindustrialisatie en het uiteenbarsten van de ICT-zeepbel bleef eigenlijk alleen nog maar de huizensector over om de economie op gang te houden. En dus zorgden Alan Greenspan en zijn handlangers ervoor dat op zowat alle vlakken (monetair beleid en ja deregulering) de bankiers de meeste winsten konden boeken door het geven van hypothecaire kredieten. De Fed zorgde als het ware voor een Lange Wapper-brug richting huizenmarkt, en dat was dan ook de richting die bankiers met al hun hebzucht maar al te graag volgden.

Maar dit is voer voor een volgende blogpost. Terug naar onze vraag. Waarom zijn de bankiers nu alweer bezig met effectisering, na alle miserie van de laatste maanden? Wel, als je het rapport leest, moet het antwoord toch meteen duidelijk zijn. Omdat er nog steeds, of opnieuw, een overschot aan liquiditeiten is natuurlijk. Dat mevrouw Almaci dit antwoord niet zelf kan verzinnen, en dan maar terug valt op de dooddoener van het neoliberalisme, kan alleen maar betekenen dat ze het rapport ofwel niet gelezen heeft ofwel dat ze de boodschap ervan niet wil begrijpen. De bankiers doen echter gewoon hun job: instrumenten zoeken en ontwikkelen om de (Lange Wapper-) brug te maken tussen spaarders en investeerders. Mogen ze nu ook hun job niet meer doen dan?