De federale ambtenaren krijgen een verhoging van de eindejaarspremie. Gisteren verdedigde een vakbondsman die beslissing op de radio met brio. De overheid neemt immers almaar meer taken op zich en dus moet er dan ook maar meer respect komen voor de ambtenaren die al die taken moeten uitvoeren en tot een goed einde brengen. Respect, dat is hier dus een hogere eindejaarspremie.

Schitterende redenering! Het is toch niet meer normaal dat we respect opbrengen voor al die hardwerkende ambtenaren. En het is ook logisch dat we goed betalen voor een puike dienstverlening. Alleen, is die dienstverlening wel zo goed? Zijn alle ambtenaren wel hardwerkende mensen waarvoor we alleen maar bewondering en respect voor kunnen hebben? Verdienen, kortom, alle ambtenaren wel die verhoging? Waarom zou ik moeten betalen voor de hogere eindejaarspremies van álle ambtenaren, hardwerkende en minder (of niet) hardwerkende?

En er is nog een fundamenteler probleem. Uiteraard moet iedereen betalen voor het verkrijgen van één of andere dienst. En je betaalt maar als die dienst beter is. Maar wie heeft er gevraagd dat de overheid alsmaar meer bijkomende taken op zich neemt. Als ik nu niet wil dat de overheid bepaalde diensten verleend of taken op zich neemt? Waarom zou ik daar dan voor moeten betalen? De overheid is de enige instantie die mensen kan verplichten te betalen voor een slechte dienstverlening of zelfs voor een dienstverlening waar men geen gebruik van maakt. Zelfs als ik nooit naar de Vrt kijk, moet ik er toch voor betalen. Het is moeilijk daarvoor respect op te brengen hoor!

Tyler Cowen has some good news for us libertarians. The era of big government may finally be over. In fact that’s not what Cowen himself predicts. But it’s what I conclude from this paper of Cowen written for the Mont Pelerin Society. In the paper Cowen asks why government has grown so much over the past hundred years or so. Partly it’s explained by demand. The rise of democracy and the expansion of the voter franchise has increased the demand for government. Democracy and big government are good friends, as Hans-Herman Hoppe could have told you. However, as Cowen argues, this thesis leaves many things unexplained.   For instance the growth of government was also big in non-democratic regimes like Franco’s Spain. Still, it remains safe to assume that few voters want a return to the era of small government. Libertarian parties do not have much success during elections.

So there is a demand for big government. But the real breakthrough was postponed until the supply side was able to match demand. In other words, we had to wait until demand could create its own supply.  And, as Cowen shows, it was technology that did the trick. There is, however,  no sole smoking gun. Instead we see a whole battery of smoking guns, as it were. Transportation technologies for instance made it possible to extend the reach of all parts of government like modern bureaucracy, the army, or the police. The telegraph and telephone made it possible for the political center to communicate with a periphery at much lower cost. Again an extension of political power and reach. Modern industry also created more demand for government. More industry meant more rent-seeking (favors and protection). Radio and television gave government enormous means and opportunities for propaganda (think about the fire chats on the radio of Roosevelt). And of course many technologies increased the power of governments to tax its population into oblivion. In fact one reason for the rise of corporations may well have been that it was easier to tax them.

Short history of big government: the rise of corporations (big industry), democracy (in the sense of majority rule) and big government went hand in hand.  They one cannot exist without the other.

The question we now have before us is: are there current of maybe future technology the break the basis upon which big government  rests? Maybe the internet? I think so. The internet decreases the power of big government, and increases the possibilities for small anarchistic societies to thrive. The collection of taxes becomes a good deal harder thanks to ICT. The principle of peer-to-peer can be extended to the realm of production making possible a non-industrial non-hierarchical economy without the need for a state. And citizens journalism limits the possibilities of governmental brainwashing.

Of course the era of big government will not be ended at the ballot box. The demand for it will not necessarily decrease. But thanks to ICT demand will no longer create its own supply. Eventually it can be turned around: supply creating its own demand. The demand, that is, for small (or even no) government. That really would be the revenge of supply-side economics, won’t it?

Tegenstanders van copyright zullen niet verbaasd zijn over dit resultaat:

Onze enquête bevestigt ook dat de bestedingen voor muziek de laatste jaren flink verschoven zijn. De geluidsdragers verliezen in populariteit, ten voordele van concerten. De gemiddelde gebruiker spendeert €12 per maand aan vinyl en CD’s, minder dan €2 per maand  wordt aan downloads gespendeerd en gemiddeld gezien gaat er per jaar ook €10 naar merchandising (t-shirts, posters, …). Concerten doen het echter goed: de gemiddelde gebruiker spendeert per jaar bijna €100 aan concerten.

Gemiddelde uitgave aan concerttickets per jaar (in %)

Het illegaal downloaden mag dan wel nadelig zijn voor de verkoop van cd’s en dvd’s, het is geenszins zo dat de muziekscène in zijn geheel eraan kapot gaat. Het tegendeel is waar. Nog nooit werd er zoveel muziek geconsumeerd als tegenwoordig. Onbekende artiesten komen opnieuw aan de bak. De concertwereld floreert. Illegaal downloaden levert immers een flink consumentensurplus op, dat grotendeels op andere manieren opnieuw aan muziek wordt besteed. Dat is gewoonweg het resultaat van concurrentie en marktwerking. De muziekindustrie kan daar doorgaans op twee manieren reageren. Ofwel verder gaan klagen bij de overheid dat filesharing hun monopolierechten uithollen, ofwel nieuwe businessmodellen uitdenken waarbij ze een deel van dat consumentensurplus opnieuw kunnen capteren. Aan hen de keuze. Maar gezien het gedrag van Sabam de laatste tijd, vrees ik ervoor.

Tyler Cowen writes:

FOR years now, many businesses and individuals in the United States have been relying on the power of government, rather than competition in the marketplace, to increase their wealth. This is politicization of the economy. It made the financial crisis much worse, and the trend is accelerating.

Well before the financial crisis erupted, policy makers treated homeowners as a protected political class and gave mortgage-backed securities privileged regulatory treatment. Furthermore, they allowed and encouraged high leverage and the expectation of bailouts for creditors, which had been practiced numerous times, including the precedent of Long-Term Capital Management in 1998. Without these mistakes, the economy would not have been so invested in leverage and real estate and the financial crisis would have been much milder.

The argument is essentially correct, but I do not think they were just mistakes. On the one hand it’s also the economization, or better the financialization, of politics. Goverment has become a captive of the financial sector: look only to the number of the past Treasury Secretaries that came from Wall Street. Even now the Obama-show is essentially run by people - likeWhite House chief of staff Rahm Emanuel, who had a previous career as investment banker - with close ties to the banking world.  On the other hand, and much more important, the priviliges bestowed to homeowners and bankers were not mere mistakes Instead, it was a concious policy. After all, increasing home-ownership seemed to be the only way to keep the American economy going. Okay, Alan Greenspan en Ben Bernanke may have tought that deflation was in the air and that it had to be avoided at wathever cost. Maybe that was really their concern. Nevertheless, everything they (and others) did cleary benefited the financial sector, and only the financial sector: loose monetary policy, partial deregulation, bailouts... No wonder profits and wages (but not productivity - real wealth) shot up in Wall and other Streets in Finance World. This is also the reason by the way why the discussion about the right regulatory structure is so moot: so long as the priviliges are not abolished any regulatory structure will be ineffective.  

Regulatory reform will always fail without the definancialization of politics and the depoliticization of the economy. What we do need is the breakup of the financial-regulatory complex.

Een vraag: als justitie een zaak laat verjaren waardoor een misdadiger zijn straf ontloopt, is er geen probleem. Maar als iemand uit liefde of vriendschap een misdadiger onderdak biedt, wordt zo iemand keihard gestraft en opgesloten.

Vanwaar het verschil in behandeling? Zijn we weer niet te ver gegaan in onze aanvaarding van en berusting in het idee van "de staat", zelfs een zogezegd democratische staat?

Bij gelegenheid van de eerste schooldag, een repost:

De cultuur van onvrijheid zet zich door. Dit keer zijn de jongeren aan de beurt. Tot achttien al verplicht om hun broek te verslijten in de gevangenis, euh, de school, zijn de "volwassenen" naarstig op zoek naar bijkomende restricties. In Brugge:

De Brugse schepen voor Jeugd Lieve Mus wil een avondklok invoeren voor spelende kinderen op het dorpsplein Fort van Zevenberg. Als het van haar afhangt, mag daar na 20 uur niet meer met de bal gespeeld worden.

En de bierbrouwers:

De Belgische bierbrouwers pleiten voor een totaal verbod op de verkoop van bier aan jongeren onder de 16 jaar. Op dit moment geldt in de horeca al dat er geen alcohol mag worden verkocht aan minderjarigen die niet vergezeld zijn van een volwassene. In winkels mag er aan minderjarigen geen sterkedrank verkocht worden, wel bier en andere dranken met een laag alcoholgehalte. De Federatie van Belgische Brouwers wil nu de verkoop van alcohol aan jongeren onder de 16 jaar volledig verbieden. "Bier drinken vraagt een bepaalde maturiteit. Onder de 16 jaar is het voor ons een vorm van alcoholmisbruik", zegt directeur Philippe Moortgat.

Vandaar wellicht dat alcoholmisbruik boven de 16 jaar nog nauwelijks voorkomt. Blijkens een poll op Vrtnieuws.net vindt intussen twee derde van alle nuchtere volwassenen dat bier drinken onder 16 jaar niet meer zou mogen. Blijft er meer over voor hen. Ik pleit tegen al deze restricties en verboden. Ik pleit voor het omgekeerde. Tieners zouden méér, in plaats van minder, eigendomsrechten moeten krijgen:

If you, as an adult, spend money and bring home a toy, it’s your toy and no one can take it away from you. But with a 14-year-old, it’s not really his or her toy. Young people can’t own things, can’t sign contracts, and they can’t do anything meaningful without parental permission—permission that can be withdrawn at any time. They can’t marry, can’t have sex, can’t legally drink. The list goes on. They are restricted and infantilized to an extraordinary extent.

De reden waarom je tieners krijgt, met al hun balddadig gedrag? Wel, simpel, door ze, letterlijk, als kinderen te behandelen. Door ze op te sluiten in hun eigen leefwereld en ze af te schermen van de samenleving omdat ze nog onvoldoende maturiteit hebben. Terwijl ze misschien meer capabel zijn dan "volwassenen":

Dumas and I worked out what makes an adult an adult. We came up with 14 areas of competency—such as interpersonal skills, handling responsibility, leadership—and administered tests to adults and teens in several cities around the country. We found that teens were as competent or nearly as competent as adults in all 14 areas. But when adults estimate how teens will score, their estimates are dramatically below what the teens actually score.

Other long-standing data show that teens are at least as competent as adults. IQ is a quotient that indicates where you stand relative to other people your age; that stays stable. But raw scores of intelligence peak around age 14-15 and shrink thereafter. Scores on virtually all tests of memory peak between ages 13 and 15. Perceptual abilities all peak at that age. Brain size peaks at 14. Incidental memory—what you remember by accident, and not due to mnemonics—is remarkably good in early to mid teens and practically nonexistent by the ’50s and ’60s.

Sluit tieners niet op en weg in aparte ghetto’s maar integreer ze in de samenleving. Laat ze werken als ze dat willen. Herdenk uw onderwijssysteeem. En schaf de schoolplicht af. Hier is nog een taak weggelegd voor de minister van integratie:

The whole culture collaborates in artificially extending childhood, primarily through the school system and restrictions on labor. The two systems evolved together in the late 19th-century; the advocates of compulsory-education laws also pushed for child-labor laws, restricting the ways young people could work, in part to protect them from the abuses of the new factories. The juvenile justice system came into being at the same time. All of these systems isolate teens from adults, often in problematic ways.

Our current education system was created in the late 1800s and early 1900s, and was modeled after the new factories of the industrial revolution. Public schools, set up to supply the factories with a skilled labor force, crammed education into a relatively small number of years. We have tried to pack more and more in while extending schooling up to age 24 or 25, for some segments of the population. In general, such an approach still reflects factory thinking—get your education now and get it efficiently, in classrooms in lockstep fashion. Unfortunately, most people learn in those classrooms to hate education for the rest of their lives.

The factory system doesn’t work in the modern world, because two years after graduation, whatever you learned is out of date. We need education spread over a lifetime, not jammed into the early years—except for such basics as reading, writing, and perhaps citizenship. Past puberty, education needs to be combined in interesting and creative ways with work. The factory school system no longer makes sense.