Dirk Verhofstadt steunt voluit de nieuwe campagne van 11.11.11. Hij schrijft:

De campagne van 11.11.11 staat dit jaar in het teken van de strijd tegen de dumping van voedseloverschotten van rijke landen op de markten van het arme Zuiden. De slogan van de campagne is Stop de verstikkende voedselexport naar het zuiden en daarmee steekt de NGO de vinger in dé wonde van de onaanvaardbare kloof tussen arm en rijk. Eén van de meest essentiële oorzaken van die kloof zijn de protectionistische maatregelen van de rijke landen die hun markten afsluiten voor producten uit het arme Zuiden. Vooral de exportsubsidies of dumpingpraktijken, die maken dat lokale producenten, doorgaans boeren, geen toekomst hebben, zijn een economische en morele schande.

Fout. Exportsubsidies zijn om te beginnen géén protectionistische maatregel. Onze markt wordt erdoor niet afgeschermd. Ten tweede, exportsubsidies zijn in feite de minst belangrijke vorm van steunverlening aan onze boeren. Allerbelangrijkst is echter dat dumpingpraktijken ook maken dat de prijzen voor voedsel lager komen te liggen dan wat het geval zou zijn in afwezigheid van deze subsidies. En aangezien veruit de meeste arme landen netto voedselimporteurs zijn, profiteren zij van deze lage prijzen. Dumpingpraktijken zijn goed voor verbruikers en importeurs van voedsel – het verhoogt hun reëel inkomen omdat ze minder moeten spenderen aan basisbehoeften - en dus onmogelijk een economische en morele schande. Het is dan ook eigenaardig, en niet in het belang van de armste landen, dat organisaties als 11.11.11. zich zo concentreren op de exportsubsidies.

Verder schrijft Dirk Verhofstadt:

In feite voeren de rijke landen – vooral de VS, de EU en Japan – een pure protectionistische politiek. Via allerlei importheffingen, steunmaatregelen en exportsubsidies beschermen ze hun eigen lokale producenten. Maar tegelijk ontwrichten ze daarmee de wereldwijde vrije markt en in het bijzonder de kansen van de armste landen. Als protectionistische maatregelen worden toegepast, dan mag dat uitsluitend en alleen tijdelijk door de armste landen gebeuren. Zodat hun boeren, die vaak meer dan 80% van de bevolking uitmaken, de kans krijgen om mee te concurreren op de wereldmarkt.

Fout. Tenminste, het is niet juist dat enkel de rijke landen een protectionistische politiek voeren. Als we zo’n puur protectionistische maatregel kijken – zoals importheffingen – dan stellen we vast dat niet de V.S., of de EU of Japan de grootste zondaars zijn maar ontwikkelingslanden als Brazilië, India en Argentinië. Rijke landen hebben meer producten vrijgesteld van heffingen dan ontwikkelingslanden, en het gemiddeld tariefniveau ligt er lager. Ten slotte hebben ook veel ontwikkelingslanden – Brazilië, Mexico, Argentinië, Venezuela, Thailand, om er enkele te noemen – omvangrijke subsidies die de markt ook verstoren. Verhofstadt zendt dan ook een verkeerd signaal wanneer hij de roep van 11.11.11. ondersteunt voor protectionistische maatregelen voor de armste landen, ook al zijn ze maar tijdelijk. Overigens, is de Europese landbouwpolitiek, die hij nu zo sterk veroordeelt, ook niet begonnen als tijdelijke maatregel? In de V.S. bestaan er tientallen tijdelijke beschermingsmaatregelen : velen zijn nog altijd van kracht, ook al is de sector waarvoor ze als bescherming dienden, al lang verdwenen. Protectionistische maatregelen zijn slecht voor de gebruikers – nog altijd 100% van de bevolking. Of dat land nu rijk is of arm, maakt geen verschil. En we moeten hier niet enkel de rijke landen op aanspreken. Misschien moeten we wel beginnen met de ontwikkelingslanden zelf die hun markt ook gesloten houden.

Ten slotte schrijft Verhofstadt:

De campagne van 11.11.11 gaat naar de kern van de zaak. Het gaat om het verzet tegen een perfide systeem dat rampzalig is voor de armsten in de wereld. De essentie is eenvoudig. Willen we een eerlijke wereldhandel of niet? Aanvaarden we dat rijke landen hun eigen markten afschermen en hun eigen producten subsidiëren of niet? Mogen we overschotten van onze producten met belastingsgeld afzetten op de markten van arme landen of niet? Het antwoord is eenvoudig. Het protectionisme van de rijke landen zorgt voor armoede in het arme Zuiden en moet derhalve zo snel mogelijk verdwijnen. Doen de rijke landen dat niet dan blijven ze verantwoordelijk voor een gigantisch drama in de derde wereld.

Was het inderdaad maar zo eenvoudig! Klopte de marxistische zienswijze van 11.11.11 maar dat al het leed in de wereld wordt veroorzaakt door de perfide praktijken van de rijke landen! Helaas. Het klopt niet. Schaf morgen de exportsubsidies af, en de armoede zal toenemen. Sta de armste landen toe om zelf protectionistische maatregelen te nemen, en de armoede zal toenemen. Blijf de verantwoordelijk enkel bij de rijke landen leggen, en niet bij de grootste zondaars, en de armoede zal toenemen. Dat zijn de feiten. Dat Dirk Verhofstadt deze feiten niet kent, is nog aanvaardbaar. De mythes van 11.11.11 zijn intussen immers overal doorgedrongen, en worden nog nauwelijks doorprikt. Maar dat hij zich als liberaal zo gemakkelijk laat meeslepen met de perverse marxistische logica van 11.11.11 is ronduit verontrustend. En, gezien de feiten, een slechte zaak voor de armen in de wereld.

Voor diegenen die meer willen weten: http://www.columbia.edu/~ap2231/Policy%20Papers/Fallacies_Agriculture.pdf