Net zoals het team van James T. Kirk mochten ook de mannen en vrouwen van Jean-Luc Picard (The Next Generation of TNG) hun geluk beproeven op het grote scherm. Echter, hoewel ook de originele zes films enkele miskleunen kent (Star Trek V iemand?), worden ze toch wel hoger ingeschat dan de vier van TNG. Op zijn minst 3 van de 4 Next Generation-films worden door fans als teleurstellend beschouwd. Enkel First Contact mocht de meeste Trekkies (en een groter publiek) bekoren, maar zelfs hier is kritiek te horen.
Maar wat blijkt nu? Door een simpele truk en enkele andere aanpassingen kunnen we het nalatenschap van Picard en Co fel verbeteren. Bovendien had daarna het Star Trek Universe er ook heel anders en mooier uit kunnen zien dan de drek die we gekregen hebben door de overname van Alex Kurtzman.
1. Generations
Generations blijft de eerste Star Trek TNG-film. Op die manier kan op het grote scherm de overgang van de originele crew naar de nieuwe generatie worden gemaakt. Aan de films zelf kan heel wat worden verbeterd, maar dat is het punt nu niet. Eén element kan ik niet onvermeld later echter: de manier waarop James T. Kirk om het leven komt en op de planeet achtergelaten wordt onder een hoop stenen was uitermate bizar en treurig. Dat had hij niet verdiend.
2. Insurrection
Als tweede film had Insurrection moeten komen in plaats van First Contact. De reden zal heel snel duidelijk worden. Deze film kan doorgaan als een soort tussendoortje. Vergelijkbaar met The Voyage Home – nog snel even de walvis van de ondergang redden, en dan verder naar het volgend avontuur – op zoek naar God (waarmee ik Insurrection zeker niet op dezelfde hoogte wil plaatsen als Start Trek IV). Een langgerekte TNG aflevering met veel humor waarbij alle personages aan hun recht komen. Insurrection slaagt daar niet helemaal in, integendeel zelfs, maar het punt is duidelijk (de premisse is goed – de Federation die de mist in gaat – maar de uitwerking laat te wensen over, met name door de onuitstaanbare Baku, die eigenlijk niemand – behalve Picard dan – wil redden).
3. Nemesis
Vervolgens komt Nemesis: een film waarbij Picard voluit kan schitteren en die bovendien als vijand de belangrijkste tegenstanders van de Federation in TNG ten tonele brengt: de Romulans. Ook hier een interessante premisse, maar ook nu laat de uitwerking het afweten. Ik had vooral het einde veranderd: Data blijft leven (want nodig voor First Contact) en we zien het nieuwe schip dat Riker nu onder zijn hoede zal krijgen als Kapitein: de uit zijn as gerezen Entreprise D zodat Riker nu eindelijk zijn “shot at the chair” krijgt (laatste shot: Riker en Picard in een Shuttle krijgen eerste de Entreprise E te zien en dan komt daarachter de D tevoorschijn). Riker’s missie met de Entreprise D: vredesonderhandelingen met de Romulans.
4. First Contact
Nadat er vrede is gesloten met de Romulans breekt de tijd aan om definitief af te rekenen met de enige echte dodelijke vijand van de mensheid: de Borg. Tegelijk ook het moment om First Contact te leggen met de Vulcans en de basis te leggen van die Federation. Aan deze film moet niet zoveel veranderd worden, want First Contact was de beste van de reeks. Het begin moet wel aangepast, want Riker is nu kapitein van zijn eigen schip. Hij is de aanvoerder van de vloot die de Borg moet bekampen. Picard – wegens zijn eerdere ervaringen als Locutus of Borg – wordt niet betrouwd, en moet afzijdig blijven. Picard uiteraard negeert die bevelen, en komt de vloot ter hulp. De Entreprise D wordt gered, en Riker en zijn team wordt aan boord van de E gestraald. Dan rest van de film kan op dezelfde manier worden verteld.
Aan het einde krijgen we een scene waarbij de crews van beide Entreprises terug aan boord van hun schip zijn en mekaar en uitwuiven (vergelijkbaar met de laatste – perfecte – scène in The Undiscovered Country).
Het team van de TNG krijgt daarmee een vaarwel even glamoureus als die van James T. Kirk. Daarmee is het verhaal van The Next Generation ten einde, en op een veel mooiere manier dan origineel. Gewoon door de volgorde van de films te herschikken en hier en daar een kleine aanpassing te doen. De cirkel is rond.
Bovendien had de cirkel nu kunnen beginnen op Aarde in het jaar 2074, het jaar van First Contact, en niet in de ruimte met de pilootaflevering van Star Trek in 1968.
Met First Contact als laatste film van TNG had men nu inderdaad met een nieuwe reeks terug kunnen gaan naar de uitbouw van de United Federation of Planets, met de landing van de Vulcans in First Contact als aanknopingspunt. Star Trek Beginnings als het ware. En vanuit de voorlopers van Kirk en Picard – misschien zelfs wel hun voorouders – verder naar nieuwe of dezelfde versies van onze geliefde karakters.
Wat een gemiste kans!